Besiktasim | Hayat Sensin - Beşiktaş Futbol Basketbol Voleybol Hentbol Güreş Kürek Satranç Yelken Haberler

Yüre?imiz ruhunuzlad?r

Geçmise dönüp bakt???m?zda hep kahramanl?k türküleri söylenir Besiktas tribünlerinde. Ve hep
yi?itlik sark?lar? ezberletilir bebelere. Zulam?zda terleyen binlerce siyah beyaz resim vard?r,
arkadas?m?za gösterece?imiz. Ve duvarlar?m?za en güzel siyah beyaz? biz asar?z. Besiktas kapal?s?
ve efsanesini yaratmak ve ona g?pta ile bakmak s?rf siyah beyaz bir düsünce de?ildi. Tarafl? tarafs?z
herkesin parmakla gösterdi?i bir tribün yaratm?st?k. Bu süreçte yüzlerce düsmanla savast?k.
Akl?n?za hangi türlüsü geliyorsa. Ve kafa tuttuk imparatorluklara. Asla yaln?z yürümedik. Yüzlerce
delikanl? davam?za ortak olmustu. Besiktas ask?n?n verdi?i güçle daha s?k?, daha sa?lam, daha
siyah, daha beyaz ba?lanm?st?k birbirimize. Ve onlarcas? aram?zdan ayr?ld?. Göç ettiler bu
dünyadan. Kriti?i (Müfit) hala görürüm, Đstanbul'un herhangi bir caddesinde. Elinde bayra??,
boynunda atk?s? ve sapkas? hiç eksik olmazd? kafas?ndan. Belki simdi gökyüzünde bize yukar?dan
bak?yor ama ben hep görürüm onu. Öylesine siyah beyaz herhangi bir yerde. Çatal yürekli cüceyi
(Ayhan) görürüm, Besiktas'?n herhangi ber soka??nda. Hayat?n? adam?s bir Besiktas bayra??na. Ve
elinden düsmeyen o çan? ile bizlere seslenir: "Yürüyüüün laan!" Hac? babay? görürüm, sürünüyorum
sark?s?n?n laylay?n? söylerken. Bir ömüre s??d?ramam?sken Besiktas'?, ille de ille, söylememizi ister:
Besiktas's?n seen bizim can?m??z... Da? gibi Soner'imi görürüm, hayat?n?n bahar?ndayken arkas?na
bakmadan yürüyüp giden. Mühendis Oktay'?m? görürüm, bir Galatasaray maç? ç?k?s?nda otobüs
beklerken... Sapsar? saçlar?yla Süleyman'? görürüm, kokusmus bu dünyaya her esprisi ile ders
veren. Ve k?zlar?n sevgilisi Serkan'? görürüm, Kuzguncuk sokaklar?ndan Đstanbul'a tasan. Bu
tribünün kurulmas?nda çok büyük pay? olan kokoyu (Cavit) görürüm. Hayat?n? t?rmalayarak kazanan
ve saçma sapan kaybeden! Ve Ece'yi görürüm, gökyüzünün herhangi bir kavsa??nda. On y?ll?k
k?sac?k ömründe Besiktas'a siirler yazarken. Benim han?m?n gelinli?i ve onun duva?? hala elindedir
belki... Ve o da terkeder surat?nda maske ile dolasan bu i?renç dünyay?. Cennetlik bu kardeslerimizi
siyah beyaz kefenlere sararak gömdük. Mezarl?klar doldu tast? her seferinde. Göz yas?m?z?n her
damlas?nda bir okyanus gizliydi. Tutam?yorduk... Boncuk boncuk yana??m?za süzülen o
gözyaslar?ndan y?k?lmayan bir kale yapm?st?k. Ve and içmistik mezarlar?n?n bas?nda. Ve a?layarak
ba??ran, ba??rd?kça a?layan delikanl?lar gördüm persembe aksam? tribünlerde. Duygular? göz
p?narlar?na tasm?s. Ve stad?n her yerinden alk?s ya?muru gördüm, kapal?y? tebrik eden. San?m?za
san veriyorlard?. Sonra meydan? bos bulduklar?n? zannedenleri gördüm. O aç y?rt?c?lar irinlerini
d?sar?ya f?sk?rt?yorlard?. Besiktas'? yok etmek için önlerindeki tek engeldi Besiktas taraftar?. Asla
y?k?lmas? mümkün olmayan bir kaleye sald?r?yorlard?. Ak?llar? s?ra bizi de çökertip arzulad?klar?
cumhuriyetlerine! kavusacaklard?. Ve siz cennetin herhangi bir penceresinden bizi seyreden yolu
siyah beyaz bütün arkadaslar. Verdi?iniz onca emek bosa gitmeyecektir. Sinsi zulümlerle gizli gizli
dü?meye basan üç bes paças? y?rt?k, Besiktas taraftar?n? asla lekeleyemez ve y?kamaz. Hakl?lar her
zaman bos arazilerde, teke tek dövüslerde ortaya ç?karlar. Persembe aksam? tribünlerden verilen
cevap hakk?n ve do?runun ta kendisidir. Ruhunuz sad olsun...

Alen Markaryan

koskoca be?ikta??n ve koskoca çar??'n?n son hali ise malesef içler ac?s?.